«Αιώνια» και σταθερή ομορφιά

Η λατρεία της σωματικής ομορφιάς, και ιδιαίτερα της γυναικείας , είναι τόσο παλιά όσο και η ανθρώπινη ύπαρξη. Η αναζήτησή της από το ανδρικό βλέμμα αλλά και η επιδίωξη των περισσότερων γυναικών να έχουν όμορφη εμφάνιση, είναι μια καθολική αντίληψη, πέραν από το χρόνο και τους διαφορετικούς πολιτισμούς: Η αγαλματένια κορμοστασιά, οι ιδεώδεις αναλογίες, τα λαμπερά μαλλιά είναι η πιο συνηθισμένη περιγραφή, που προκαλούσε πάντα θαυμαστικά επιφωνήματα. Η ωραία γυναίκα εξυμνήθηκε, αν θυμηθούμε την Αφροδίτη ή το Ασμα Ασμάτων αλλά και κατηγορήθηκε ότι οδηγεί έξω από τη λογική, στους σκοτεινούς δρόμους της επιθυμίας και της πονηριάς , όταν γίνεται αιτία πολέμων, όπως η Ελένη της Τροίας. Η δημοσιότητα που απολαμβάνουν οι σύγχρονες πανέμορφες σταρ του κινηματογράφου και τα φωτομοντέλα επιβεβαιώνουν ότι η γυναικεία ομορφιά ακόμα λατρεύεται. Η έλξη, η επιθυμία της γυναίκας να σαγηνεύσει επιστρατεύει ένα σωρό τεχνάσματα, γύρω από το ντύσιμο και το μακιγιάζ , που τονίζουν την ομορφιά των χαρακτηριστικών, διορθώνουν ακόμα και εξαφανίζουν τα άσχημα στοιχεία του σώματος και τουπροσώπου. Σήμερα, η αναζήτηση της γυναικείας ομορφιάς, χωρίς να αποκλείονται και οι άνδρες, είναι μια υψηλή τέχνη και αντικείμενο εργασίας χιλιάδων ανθρώπων, συγκεντρώνει γύρω της πολλές επιστήμες, πρόθυμες να μεταμορφώσουν τις ατέλειες σε συμμετρίες, ελκυστικές στα βλέμματα των άλλων.

Παρά την ιστορικότητα και την διαχρονική αξία της ομορφιάς, φαίνεται ότι σήμερα οι γυναίκες ντρέπονται ή δυσκολεύονται να παραδεχθούν ότι επιθυμούν να δείχνουν όμορφες, αν και η κοινωνία, πολύ περισσότερο έχει επιβεβαιώσει παρά αδιαφορήσει μπροστά σ΄έναόμορφο πρόσωπο ή ένα τέλειο σε αναλογίες σώμα. Αυτή η συστολή απέναντι στην επιθυμία της ομορφιάς εκπορεύεται από κάποιες κοινωνικές και ιδεολογικές επιδράσεις ,και ιδιαίτερα του φεμινισμού, που υποστήριξαν ότι η ενασχόληση με την ομορφιά δείχνει γυναίκα που δεν εμπιστεύεται τον εαυτό της, εξαρτάται από την ανδρική επιθυμία, προσπαθεί να επιβληθεί με τρόπους επιπόλαιους και επιφανειακούς και τελικά δείχνει να είναι μια ναρκισσιστική και ματαιόδοξη προσωπικότητα. Ντρέπονται λοιπόν οι γυναίκες να παραδεχθούν ότι θέλουν να είναι όμορφες,ότι καταφεύγουν ή θα ήθελαν να καταφύγουν στην επιστήμη για να διορθώσει κάποια ατέλεια στο πρόσωπο ή το σώμα τους , νιώθουν υπόλογες γι αυτή την επιθυμία , κάτω από το βάρος της επίθεσης και τις διαμαρτυρίες των γυναικείων κινημάτων, που συνθέτουν μια ευθεία αναμέτρηση με τη λογική και την συνολική αξία της γυναίκας και όχι της μορφής της. Το γυναικείο σώμα ήταν πάντα αντικείμενο για κανόνες και συγκρίσεις. Για παράδειγμα, αν η εποχή καθιερώνει τις παχουλές, οι περισσότερες γυναίκες θα ακολουθήσουν τον κανόνα ή αντίστοιχα τις αδύνατες .

Αυτή η σύγκριση ασφαλώς δεν είναι σωστή, επειδή αναγκάζει τις γυναίκες να ετεροκαθορίζονται και να ακολουθούν τη μόδα. Οι περιγραφές μιας όμορφης γυναίκας συνήθως συγκρίνονται με κάποια γνωστά πρότυπα της τέχνης, της ιστορίας αλλά και της θρησκείας, λέμε όμορφη σαν την Αφροδίτη ή αέρινη σαν άγγελος αλλά και πανέμορφη σαν την σύγχρονη Σίντι Κρόφορντ και συνήθως συνδυάζονται και με άλλες, αρκετά στερεοτυπικές, αντιλήψεις: Οι όμορφες γυναίκες είναι πιο επιτυχημένες στην επαγγελματική και ιδιωτική τους ζωή, είναι πιο ευπροσάρμοστες και έχουν περισσότερες ευκαιρίες να αποδείξουν και τα υπόλοιπα ταλέντα τους. Φυσικά αυτό επηρεάζει την κατασκευή της αυτοεικόνας και ειδικά στις μικρές ηλικίες. Αλλωστε, οι γονείς συνηθίζουν να συγκρίνουν την εμφάνιση των κοριτσιών τους, κάνουν σχόλια και δείχνουν τα αρνητικά ή θετικά συναισθήματά τους, Ετσι, στην ενήλικη ζωή της το πρώτο πράγμα που θα κάνει μια γυναίκα είναι να συγκριθεί: πως είναι ντυμένη και πως στέκει στο χώρο , σε σχέση με τις υπόλοιπες γυναίκες. Η καθήλωση στα πρότυπα σωματικής ομορφιάς και της μορφικής τελειότητας αποκλείει το βίωμα του ωραίου στο σύνολό του. Μια γυναίκα δεν είναι ελκυστική μόνο και μόνο επειδή είναι ωραία. Αντίθετα, μπορεί να γίνει ακόμα και αποκρουστική, αν έχει κακή συμπεριφορά. Υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα γύρω από αυτό. Η αλληλεπίδραση όλων των άλλων παραγόντων, της προσωπικότητας, της συμπεριφοράς και της πνευματικότητας προκαλούν τη γοητεία και τη διέγερση. Η αρμονία και η αίσθηση της ομορφιάς βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη πολλαπλή σύνθεση του ατόμου.